Rođen 29. oktobra 1943. godine u Beogradu. "Trener visokoletača", "Dušan silni", "Košarkaški zevs", samo su neki od nadimaka jednog od najtrofejnijih i najvećih trenera sa našeg prostora svih vremena. Trenersku karijeru započeo je sa juniorima Radničkog sa kojima je osvojio šampionat Jugoslavije. Posle trenerskih početaka u svom matičnom klubu Ivković je na poziv Ranka Žeravice 1977. godine stigao u Partizan koji je u to vreme bio u punom zamahu. Šansu koju je dobio naredne godine a kakva se mladom stručnjaku retko ukazuje, iskoristio je na senzacionalan način i u jednoj sezoni sa crno-belima kao prvi trener osvojio tri trofeja (prvenstvo, kup I kup Koraća) igrajući savremenu, brzu košarku, igra koja je u tadašnjim shvatanjima košarke u Evropi predstavljala pravo otkrovenje. Ivković je karijeru nastavio u Grčkoj i Rusiji gde je u poslednjih 15-ak godina postao pravi "trenerski bog". Radio je u sledećim klubovima: Radnički, Partizan, Aris, Šibenka, Vojvodina, PAOK, Panionios, Olimpijakos, AEK i sada u CSKA i osvojio: Prvenstvo Jugoslavije (Partizan 79), Kup Jugoslavije (Partizan 79), Prvenstvo Grčke (Aris 81, PAOK 92, Olimpijakos 97), Kup Grčke (AEK 2000, 2001) Kup Saporte (AEK 2000), Kup Radivoja Koraća (Partizan 1979) i prvak Evrolige (Olimpijakos, 1997).
Ogromno znanje, originalnost, odlučnost, čvrsta ruka, nepogrešivost u selekciji - Dudina su lična karta. Od svih trenera, Dušan Ivković je u reprezentaciju uneo najveću dozu svog karaktera i preneo na igrače - nepokolebljivost. U reprezentaciji je debitovao zlatnom medaljom i završio karijeru prvog trenera sa najsjajnijim odličjem. Tri trijumfa na Evropskim šampionatima (Zagreb 89, Rim 91, Atina 95 - bez izgubljene utakmice), titula svetskog prvaka (Argentina 90) i samo jedno izgubljeno finale (Olimpijske igre - Seul 88), malo li je ?! Uz ove, kao selektor "plavih" osvojio je još četiri trofeja: evropsko i svetsko zlato, olimpijsko srebro i evropsku bronzu. Posebno je značajna njegova uloga u periodu sankcija kada je Ivković zajedno sa ljudima koji su vodili jugoslovensku košarku organizovao turnire i pripreme u Grčkoj, gotovo u ilegali. Reprezentacija je učestvovala na raznim turnirima pod raznim imenima. Borio se - i izborio da se vratimo na veliku scenu, usput školovao trenerski kadar i pripremao naslednike. Uveo je u reprezentativni rad Željka Obradovića - posle EP u Atini predao mu komandu nad zlatnim timom.
1997. godine proglašen je za najboljeg Evropskog trenera, imao je nekoliko ponuda iz NBA, dobitnik Ordena Nemanje, nagrade UKTJ za životno delo "Slobodan Piva Ivković", sportski ambasador SRJ, predsednik UKTJ i član Stručnog saveta KSJ. To je mogao da uradi samo čovek sa harizmom i vizijom, košarkaški misionar Dušan Ivković.